{English;<Manuscripts ;(1-18), (19-36), ( 37-53),} {Turkish;<Yayın Listesi> ;(1- 18), (19-36)}

• 37.
  PALAZ FINDIK ÇEŞİDİNDE BAZI MEYVE ÖZELLİKLERİ VE BU ÖZELLİKLERİN ÇEŞİT İÇİNDEKİ VARYASYONU
  ÖZET: Bu çalışma. Ordu'da en fazla yetiştirilen Palaz fındık çeşidinde önemli meyve özelliklerinin ve meyve ağırlığı, iç ağırlığı ve iç yüzdesi bakımından bahçeler arasındaki varyasyonun belirlenmesi amacıyla yürütülmüştür. Bu amaçla, Ordu Merkez ilçe ve Köylerinde 36 bahçede tesadüfi olarak örnekleme yapılmıştır. Çalışma sonucunda. meyve ağırlığı, kabuk kalınlığı, iç ağırlığı ve iç yüzdesi, sırasıyla, 1.910-2.721 g, 0.610-0.970 mm, 0.988-1.431 g ve %41.94-60.53 olarak belirlenmiştir. Ayrıca, meyve uzunluğu, meyve genişliği, meyve yüksekliği, iç genişliği, iç uzunluğu, iç yüksekliği, küçük meyve oranı, boş meyve oranı, eksik içli meyve oranı, buruşuk iç oranı, çift iç oranı ve dolgun iç oranı da belirlenmiştir. Meyve ağırlığı, iç ağırlığı ve iç yüzdesi bakımından bulunan varyasyon katsayıları, sırasıyla, %10.79. %8.35 ve %5.68 olarak belirlenmiştir.
• 38.
  PALAZ VE SİVRİ FINDIK ÇEŞİTLERÎNDE ÖNEMLİ MEYVE KALİTE ÖZELLİKLERİ ARASINDAKİ KARŞILIKLI İLİŞKİLERİN PATH ANALİZİ İLE BELİRLENMESİ
  ÖZET: Bu çalışma. Ordu Merkez ilçe ve köylerinde yetiştirilen Palaz ve Sivri fındık çeşitlerinde yürütülmüştür. Çeşitlerde, zuruf uzunluğu, meyve uzunluğu, meyve genişliği, meyve yüksekliği, meyve ağırlığı, kabuk kalınlığı, iç uzunluğu, iç genişliği, iç yüksekliği.
  iç ağırlığı ve iç oranı özellikleri arasındaki karşılıklı ilişkiler path analizi ile belirlenmiştir. Çalışma sonucunda. Palaz çeşidinde; iç oranına. kabuk kalınlığının meyve ağırlığından dolayı olan negatif etkisi (r=-0.419**) ve zuruf uzunluğunun meyve ağırlığı dolayısıyla
  negatif etkisi (r=-0.350**); Sivri çeşidinde, iç oranına meyve boyunun meyve ağırlığından dolayı olan negatif etkisi (r=0.351 **) ve iç genişliğinin iç ağırlığı dolayısıyla pozitif etkisi (r=-0.324**) çok önemli bulunmuştur. Ayrıca, her iki çeşitte de, iç oranına diğer bazı özelliklerin de meyve ağırlığı dolayısıyla genel olarak negatif yönde etki ettiği belirlenmiştir. Palaz çeşidinde, iç oranı-meyve boyu. İç oranı-iç genişliği, iç oranı-iç kalınlığı ve iç oranı-iç ağırlığı; Sivri çeşidinde, iç oranı-meyve ağırlığı, iç oranı-iç uzunluğu ve iç oranı-iç kalınlığı ilişkileri önemsiz çıkmıştır.
• 39.
  ORDU'DA YETİŞTİRİLEN TOMBUL VE PALAZ FINDIK ÇEŞİTLERİNDE BEYAZLAMA ORANI ÜZERİNE FARKLI SICAKLIK VE SÜRELERİN ETKİLERİ
  ÖZET: Bu çalışma, Ordu'da sahil kuşakta (0-250 m rakım) yetiştirilen Tombul
  ve Palaz fındık çeşitlerinde yürütülmüştür. Farklı sıcaklık ve sürelerde çeşitlerdeki beyazlama oranları belirlenmiştir. Yapılan analizler sonucunda, çeşitler arasındaki, sıcaklık dereceleri arasındaki ve süreler arasındaki farklılıklar île çeşit X sıcaklık ve sıcaklık X süre interaksiyonları önemli çıkmıştır. Ortalama beyazlama oranı Tombul çeşidinde % 89.02 ve Palaz çeşidinde % 83.69 olmuştur. En yüksek beyazlama 175 °C ve 185 °C'de ve en düşük beyazlama 110 °C'de elde edilmiştir. Sonuç olarak, Tombul çeşidinde 175 °C'de 10 dk ve 15 dk ve Palaz çeşidinde 150 °C'de 20 dk ve 30 dk
  uygulamalarının, beyazlama oranı île renk ve tat bakımından en iyi sonuçları
  verdiği söylenebilir.
• 40.
  ORDU'DA YETİŞTİRİLEN FINDIK TİPLERİNİN POMOLOJİK VE TEKNOLOJİK ÖZELLİKLERİ
  ÖZET: Bu araştırma, Ordu ili Merkez ilçe ve köylerinde yürütülmüştür. Yörede
  yetiştirilen fındık tiplerinde çotanaktaki meyve sayışı, zuruf boyu ve zuruf
  özelliği, kabuk kalınlığı, kabuklu fındık eni, boyu ve kalınlığı, şekil değeri ve
  grubu, dolgun iç oranı, buruşuk iç oranı, çift iç oranı, boş meyve oranı, kabukla
  tohum arasındaki boşluk, testa sakallılığı, iç fındık eni, boyu ve kalınlığı, göbek
  boşluğu, meyve ağırlığı, iç ağırlığı ve iç oranı belirlenmiştir. Tiplerde, meyve
  ağırlığı 1.439 ile 3.172 g, iç oranı % 56.28 ile % 34.31 ve kabuk kalınlığı 0.73-
  1.83 mm arasında değişmiştir. Tiplerin büyük çoğunluğu yuvarlak şekilli meyve
  grubuna girmiştir.
• 41.
  ORDU EKOLOJİSİNDE YETİŞTİRİLEN BAZI FINDIK ÇEŞİTLERİNDE BEYAZLAMA ÖZELLİĞİ ÜZERİNE BİR ARAŞTIRMA
  ÖZET: Bu çalışma, 1997 yılında. Ordu ekolojisinde değişik rakımlarda yetiştirilen Tombul, Palaz ve Kalınkara fındık çeşitlerinde beyazlama özelliğini araştırmak amacıyla yürütülmüştür. Beyazlama oranı rakımlara ve çeşitlere göre önemli seviyede değişiklik göstermiştir. Genel olarak, en yüksek beyazlama oranı 500 m rakımda, en düşük oran ise 50 m rakımda ortaya çıkmıştır. Çeşitlerde en yüksek beyazlama oranı % 84.25 ile Tombul çeşidinde ve 500 m rakımda, en düşük beyazlama oranı % 5.73 ile Kalınkara çeşidinde ve 50 rakımda belirlenmiştir. Ayrıca, bu özelliğin Ordu, Giresun ve Trabzon illeri arasında değişiklik gösterdiği ve 100 m rakımda yetiştirilen Tombul çeşidinde en yüksek beyazlama oranının Giresun ilinde olduğu ve bunu Trabzon ve Ordu illerinin izlediği belirlenmiştir.
• 42.
  FINDIKTA BEYAZLAMA ORANI ÎLE DİĞER ÖNEMLİ MEYVE KALİTE ÖZELLİKLERİ ARASINDAKİ KARŞILIKLI İLİŞKİLERİN PATH ANALİZİ İLE BELİRLENMESİ
  ÖZET: Bu çalışma, 1998 yılında, Ordu ili Merkez ilçe ve köylerinde sahil kuşakta yetiştirilen Tombul, Kalınkara, Palaz ve Sivri fındık çeşitlerinde yürütülmüştür. Çalışmada, beyazlama oranı üzerine önemli meyve kalite özelliklerinin doğrudan ve dolaylı etkilerinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Sonuçta, Tombul ve Kalınkara çeşitlerinde beyazlama oranı ille kabuk kalınlığı arasındaki ilişkilerin negatif yönde, Palaz
  çeşidinde beyazlama oranı meyve ağırlığı ve beyazlama oranı ile iç ağırlığı ilişkilerinin pozitif yönde ve Sivri çeşidinde beyazlama oranı meyve kalınlığı ilişkisinin negatif ve beyazlama oranı ile randıman ilişkisinin pozitif olduğu ve ayrıca, bu özelliklerin doğrudan etkilerinin yanında, dolaylı etkilerinin de önemli düzeyde olduğu belirlenmiştir.
• 43.
  VAKFIKEBİR'DE YETİŞTİRİLEN ÖNEMLİ MAHALLİ İNCİR ÇEŞİTLERİNİN POMOLOJİK ÖZELLİKLERİ
  ÖZET: Bu çalışma, Vakfıkebir'de yetiştirilen önemli mahalli incir çeşitlerini belirlemek amacıyla yürütülmüştür, ilçede Patlıcan, Kara Patlıcan, Kara Torasan ve Beyaz Torasan adıyla bilinen 4 önemli mahalli incir çeşidi belirlenmiştir. Bu çeşitlerde, meyve ağırlığı 30.00-59.18 g, meyve eni 4.20-5.10 cm, meyve boyu 3.80-7.00 cm, pH 4.8-5.4, SÇKM % 18.00-23.00 ve titre edilebilir asitlik % 0.102-0.416 arasında olduğu tespit edilmiştir. Ayrıca bu mahalli çeşitlerin sofralık çeşitler olduğu saptanmıştır.
• 44.
  FARKLI SICAKLIK VE SÜRELERDE BEYAZLATILAN FINDIK ÇEŞİTLERİNDE GÖBEK BOŞLUĞU BÜYÜKLÜĞÜNÜM BELİRLENMESİ ÜZERİNE BİR ARAŞTIRMA
  ÖZET: Bu çalışma, Ordu ilinde yetiştirilen Tombul, Sivri, Çakıldak ve Kalınkara fındık çeşitleri üzerinde yürütülmüştür. Bu çeşitlerde, farklı beyazlatma derece ve sürelerinin göbek boşluğuna etkileri araştırılmıştır. Çalışma sonucunda, beyazlatma işlemi sonunda belirlenen göbek boşluğu değerleri çeşitlere ve sıcaklık dereceleme göre önemli düzeyde farklı bulunmuştur. Göbek boşluğu değeri, en fazla Çakıldak, en az Sivri çeşidinde belirlenirken; genel olarak, 125 C'de en düşük düzeyde ortaya çıkmıştır.
• 45.
  FINDIKTA KABUK KIRILMA DİRENCİNİN RAKIM, MEYVE NEM İÇERİĞİ VE İLLERE GÖRE DEĞİŞİMİ ÜZERİNE BİR ARAŞTIRMA
  ÖZET: Bu çalışma, 1997 alında. Ordu Merkez İlçe ve köylerinde 50 m, 100 m. 200 m, 350 m ve 500 m rakımda yetiştirilen Tombul, Palaz ve Kalınkara fındık çeşitlerinde kabuk kırılma direncinin değişimim araştırmak amacıyla yürütülmüştür. Çalınma sonucunda, rakımlar ve çeşitler arasında, kabuk kırılma direnci bakımından, önemli farklılıkların olduğu; bütün rakımların ortalaması olarak, en düşük kabuk kırılma direncinin Palaz, en yüksek kabuk kırılma direncinin Kalınkara çeşidinde olduğu; interaksiyon ilişkilerinde, en yüksek kabuk kırılma direncinin 50 m rakımdaki Kalınkara çeşidinde, en düşük kabuk kırılma direncinin 500 m rakımdaki Palaz çeşidinde olduğu belirlenmiştir. Ayrıca. Ordu, Giresun ve Trabzon illerinde 100 m rakımda yetiştirilen Tombul fındığında, kabuk kırılma direnci bakımından, iller arasında fark olmadığı ve meyve nem içeriği-kabuk kırılma direnci ilişkisinin önemsiz olduğu belirlenmiştir.
• 46.
  FINDIKTA KABUK KIRILMA DİRENCİ ÎLE DİĞER BAZI MEYVE ÖZELLİKLERİ ARASINDAKİ İLİŞKİLER ÜZERİNE BİR ARAŞTIRMA
  ÖZET: 1997 yılında Ordu'da yapılan bu çalışma. Merkez ilçe ve köylerinde 100 m rakımda yetiştirilen Tombul, Palaz, Sivri ve Kalınkara fındık çeşitleri üzerinde yürütülmüştür. Bu çeşitlerde kabuk kırılma direnci ile diğer bazı meyve özellikleri arasındaki karşılıklı ilişkiler path analizi ile belirlenmiştir. Çalışma sonucunda, kabuk kırılma direnci ile diğer meyve özellikleri arasındaki ilişkilerin çeşitlere göre değişebileceğin; Tombul ve Kalınkara çeşitlerinde meyve iriliği ve kabuk kalınlığı arttıkça kabuk kırılma direncinin de artabileceğini. Palaz çeşidinde kabuk kırılma direncin! sadece meyve şeklinin ve Sivri çeşidinde de sadece kabuk kalınlığının etkileyebileceğini söylemek mümkündür. Ayrıca, kabuk kırılma direncinin en fazla Kalınkara çeşidinde olduğu, bunu sırasıyla, Tombul, Sivri ve Palaz çeşitlerinin izlediği ve bu sıralamanın çeşitlerde meyve ağırlığı, iç ağırlığı ve kabuk kalınlığı bakımından da aynı olduğu belirlenmiştir.
• 47.
  FARKLI ORTAMLARDA KURUTULAN FINDIKLARDA BAZI ÖNEMLİ KALİTE ÖZELLİKLERİ ÜZERİNE BİR ARAŞTIRMA
  ÖZET : Bu çalışma, 1997 yılında, Çaykara'da (Trabzon) yetiştirilen Foşa, Mincane ve Yassı Badem fındık çeşitlerinde yürütülmüş olup, çeşitlerde nem oranı, beyazlama oranı, göbek boşluğu büyüklüğü ve randıman ile iç buruşukluğu, için kabuktan ayrılması, testa sakallılığı ve kabuk ve iç renginin farklı kurutma ortamlarına göre değişimi araştırılmıştır. Çalışmada, çayır, toprak zeminli beton ve polietilen ile oda şartlarında tahta zemin olmak üzere 4 farklı kurutma ortamı kullanılmıştır. Sonuç olarak, nem ve beyazlama oranı çeşitlere ve ortamlara göre, randıman ve göbek boşluğu da çeşitlere göre önemli çıkmıştır. Diğer özelliklerden sadece kabuk ve iç renginin ortamlara göre değiştiği gözlenmiştir. Özellikle daha kısa sürede kurutma, yüksek beyazlama oranı ve iyi bir kabuk ve iç rengi bakımından toprak zeminli betonun kurutma ortamı olarak daha uygun olabileceği belirlenmiştir.
• 48.
  HAYWARD KİVÎ ÇEŞÎDÎNDE ODUN ÇELİKLERİNİN KÖKLENMESÎ ÜZERİNE DEĞİŞİK UYGULAMALARIN ETKİSİ
  ÖZET: Bu araştırmada Hayward kivi çeşidinin (A. deliciosa) dinlenme döneminde alınan odun çeliklerinin köklenmesini teşvik etmek amacıyla 12 değişik uygulama yapılmıştır. Uygulamalarda indol butirik asidin (IBA) 4000 ve 6000, naftalen asetik asidin (NAA) 1000 ve 2000 ppm'lik dozları ile Potasyum humatın 10, 25, 50 ve 75
  ml'lik çözeltileri (l ve 3 saat) kullanılmıştır. Çeliklerde kallüslenme oranı, köklenme oranı, canlı çelik oranı ve kök sayışı saptanmıştır. En iyi köklenme oranı % 52.22 ile 6000 ppm, en az K-Humate uygulamalarında, en fazla canlı çelik oranı % 56.56 ile 6000 ppm IBA, en az K Humate uygulamalarında; en fazla kök sayışı 4.77 ile 6000 ppm IBA ve en az K- Humate uygulamalarında elde edilmiştir.
• 49.
  ZONGULDAK İLİ MERKEZ İLÇE FINDIK ÇEŞÎTLERÎNİN POMOLOJİK ÖZELLİKLERİ
  ÖZET: Bu çalışma, 1999-2000 yıllarında Zonguldak il Merkez ilçede yetiştirilen Tombul, Palaz, Foşa, Mincane ve Yuvarlak Badem fındık çeşitlerinde yürütülmüştür. Araştırma sonucunda, meyve ağırlığı, iç ağırlığı, randıman, kabuk kalınlığı ve ortalama beyazlama oranının, sırasıyla. Tombul çeşidinde l ,92 g, l ,08 g, % 56,76,0,93 mm ve % 98,16; Palaz çeşidinde, 2,33 g, l ,25 g, % 54,07, l ,00 mm ve % 95,44; Foşa çeşidinde, l ,79 g, 0,96 g, % 53,86,0,94 mm ve % 73,12; Mincane çeşidinde, 1,78 g, 0,92 g, % 51,96, 1,00 mm ve °/o 87.08 ve Yuvarlak Badem çeşidinde, 2,05 g, 1,11 g, % 54,90, 0,88 mm ve % 52.25 olarak belirlenmiştir. Araştırma sonuçlarına göre, incelenen meyve özellikleri
  bakımından, Tombul ve Palaz fındık çeşitlerinin, l. standart bölgede kilerine benzer olduğu; Foşa çeşidinin randımanının l. standart bölgedekinden daha yüksek, ortalama beyazlama oranının daha düşük olduğu ve diğer özelliklerin benzer olduğu; Mincane ve Yuvarlak Badem çeşitlerinde ise meyve ağırlığı, iç ağırlığı ve randıman değerlerinin l. standart bölgedekileri ne göre daha yüksek, ortalama beyazlama oranının da benzer olduğu söylenebilir.
• 50.
  VARIATION IN IMPORTANT NUTS, KERNEL, LEAF, AND TECHNOLOGICAL
  TRAITS IN HAZELNUT TREES OF DIFFERENT AGES
• ABSTRACT : Twelve traits were investigated in trees of three cultivars ranging from 10 to 55 years of age. The traits were nut weight, nut size, shell thickness, kernel weight, kernel size, internal cavity, kernel percentage, leaf area, petiole length, petiole thickness, average pellicle removal percentage and full pellicle removal percentage (100 % blanching). Trees were of 'Tombul', 'Palaz' and 'Sivri' m Giresun province in 1999. Significant differences were observed among orchards of different ages for three traits (leaf area, petiole length and petiole thickness) in 'Tombul', for three traits (nut weight, nut size and full pellicle removal percentage) in 'Palaz', and for five traits (nut weight, nut size, kernel weight, kernel size and leaf area) in 'Sivri'.
  51.
  VARIATION IN MORPHOLOGICAL AND POMOLOGICAL CHARACTERISTICS
  IN HAZELNUT AT SIX ELEVATIONS
  ABSTRACT: This study was conducted on 'Tombul', 'Palaz' and 'Sivri' hazelnuts growing at six elevations (10 m, 100 m, 200 m, 300 m, 400 m and 500 m) in Giresun province in 1999. Fourteen traits (nut weight, nut width, nut length, nut height, shell thickness, kernel weight, kernel width, kernel length, kernel height, internal cavity, kernel percentage, leaf area, petiole length and petiole thickness) were examined in each cultivar at each altitude. Significant differences among elevations were observed for kernel width, leaf area and petiole length in 'Tombul'; for kernel width, kernel height, nut width, nut height, shell thickness, kernel percentage and internal cavity in 'Palaz'; and for nut weight, nut length, kernel length, kernel height, internal cavity, leaf area and petiole thickness in 'Sivri'.
• 52.
  EFFECT OF POTASSIUM HUMATE ON HAZELNUT SEED GERM1NATION
  ABSTRACT :The effect of potassium humate on seed germination was studied in 'Tombul', 'Palaz', 'Sivri', 'Çakıldak' and 'Kalınkara' hazelnuts in Ordu province in 1999-2000. Nuts were cracked and kernels treated with water as a control, or with potassium humate (120 g/L) at three concentrations (0.01 mi, 0.02 mi, and 0.03 ml/seed) for two lengths of times (12 and 24 hours). The seeds were then sown in perlite, and seed germination percentage and germination period recorded. Differences among cultivars for % germination and germination period were significant for cultivars and dosage, but not for time. The highest germination percentage was 64.17 % for Çakıldak, and the lowest was 37.08% for Kalınkara. The germination percentage was highest (53.33%) for the 0.02 ml/seed treatment, and 43.00% in the controls. K-Humate treatments increased the germination percentages, and prolonged the germination period. The 0.02 ml/seed of K-humate treatment is recommended for the highest germination percentage.
• 53.
  POMOLOGICAL TRAITS OF 'SU' CHERRY LAUREL
  ABSTRACT: This study was carried out to determine the pomological traits of 'Su' cherry laurel (Prunus laurocerasus) as grown in Trabzon (Turkey) province in 1999, 2000 and 2001. Cluster weight, number of fruit per cluster, fruit weight, stone weight, soluble solids, pH and titrable acid content were determined as 46.75 g, 9.85, 4.89 g, 0.37 g, 15.92 %, 4.55 and 0.29 %, respectively. 'Su' is promising cultivar for the province as table cultivar due to its pomological characteristics. This cultivar is better than others
  because of it is very juicy and attractive color for skin and flesh.
• Call for abstracts
• Top of Page