THE LIST OF RESEARCH PUBLICATIONS

{English;<Manuscripts ;(1-18), (19-36), ( 37-53),} {Turkish;<Yayın Listesi> ;(19-36), ( 37-53 ) }

OF İLÇESİNDE DEĞİŞİK YÖRELERDEKİ ÇAY SÜRGÜNLERİNİN
AĞIRLIKLARI ÜZERÎNE BÎR ARAŞTIRMA
ÖZET: Yer ve yöneyin çay sürgünü ağırlığına olan etkisini araştırmak amacıyla yapılan bu çalışmada; rakımın, bitki yaşının ve bakım şartlarının aynı olduğu bahçelerin seçilmesine dikkat edilmiştir, ikinci sürgün dönemi içinde ilçenin doğu, batı, kuzey ve güney yönlerindeki değişik çay üretim alanlarından alınan çay sürgünleri 10-15 yapraklı ve 3.5 yapraklı halde iken tartılmış ve buna göre; doğu yönündeki çay sürgünlerinin en ağır, batı yönündeki çay sürgünlerinin ise en hafif olduğu tespit edilmiştir.
OF İLÇESİ VE CİVARINDA ÇAY YETİŞTİRİCİLİĞİ
ÖZET: Ülkemizde çay üretim alanları, Batum'dan Araklı'ya (l. sınıf) ve Araklı'dan Fatsa'ya (2. sınıf) olmak üzere iki bölgeye ayrılmakta olup; Of ilçesi l. sınıf çay bölgesinde yer almaktadır. Toplam 80 köyü bulunan ve her köyünde çay yetiştiriciliği yapılan Of ilçesinde sekiz çay fabrikası çalışır durumdadır. Of çiftçisinin geçim kaynağının tamamı çay olup; çaylıklar tohumdan yetişmiş çöğürlerle ve arazi de meyilli olduğundan teraslama şeklinde tesis edilmiştir. İlçedeki çaylıklar 20-40 yaşlarında olup; dekara yaş çay verimi 950-1100 kg arasında değişmektedir. Of ilçesi 150000 dekar ile toplam çaylık alanımızın % 17.65'ine sahip bulunmaktadır, îlçede 30000 civarında çay üreticisi çay hasadım genellikle makasla yapmaktadır. Fabrikaya gelen çaylar Ortodoks yöntemi ile işlenmektedir.
VAN VE ÇEVRESİNDE YETİŞTİRİLEN MAHALLİ ARMUT ÇEŞİTLERİNİN
MORFOLOJİK VE POMOLOJİK ÖZELLİKLERİ ÜZERİNE ARAŞTIRMALAR
ÖZET: Bu çalışma Van ve çevresinde yetiştirilen Abbasi, Ankara, Bal, Dığdığı, Gök, Mehrani, Mellaçi, Mellaki, Paşik, Turş ve Yumru gibi mahalli armut çeşitleri üzerinde yapılmıştır. Ortalama meyve ağırlıkları, sırasıyla, 94.40 gr, 198.75 gr, 131.80 gr, 37.60 gr, 117.80 gr, 143.40 gr, 145,69, 223.20 gr, 182.00 gr, 39,62 gr ve 115.00 gr; suda çözünebilir kuru madde miktarları, sırasıyla, % 9.00, % 15.00, % 12.20, % 15.80, % 15.00, % 13.20, % 14.00, %11.00, % 14.80, % 14.50 ve % 16.20 olmuştur. Tam çiçeklenmeden hasada kadar geçen gün sayışı 121 ile 147 gün arasında değişmiştir. Çeşitlerde meyve ve sürgün gelişimleri tespit edilmiş; .buna göre, meyve gelişimi ile sürgün gelişimi dönemleri arasında, gelişim hızları bakımından, negatif bir ilişki ortaya çıkmıştır.
DARENDE'DE KULLANILAN MAHALLİ KURUTMA ORTAMLARININ HACIHALİLOĞLU KAYISI ÇEŞÎDÎNDE RANDIMAN VE MEYVE KALİTESİNE
ETKİSİ- I
ÖZET: Hacihaliloğlu kaysısında, farklı kurutma ortamlarının randımana, meyve kalitesi ve kuruma süresi üzerine olan etkisini araştırmak amacıyla yapılan bu çalışmada; kükürtlenmiş meyveler 5 farklı ortamda (beton, polietilen, pamuklu bez, tahta ve toprak zemin) direkt güneş altında kurutulmuştur. Meyveler pamuklu bez, polietilen ve toprak
zeminde 5 günde yeterli kuruluğa erişirken, diğer zeminlerde bu süre 6-7 gün arasında değişmiştir. Randımanlı ve kaliteli bir ürün elde edilebilmeği için pamuklu bez ve polietilen zeminin diğerlerinden daha uygun olduğu tespit edilmiştir.
KAYISIDA ÇELİKLE ÇOĞALTMA ÜZERİNE ARAŞTIRMALAR-l
ÖZET: Bu çalışmada, Hacihaliloğlu kayısı çeşidinden Ocak ayında alınan yıllık sürgünlerle hazırlanmış odun çelikleri kullanılmıştır. Yıllık sürgünlerden hazırlanan bu çelikler 1000, 2000 ve 3000 ppm IBA ile muamele edilmiştir. Çalışma sonucunda, 1000 ppm uygulamasıyla % 28.37, 2000 ppm uygulamasıyla % 38.57 ve 3000 ppm uygulamasıyla da % 41.71 köklenme başarısı elde edilmiştir.
HACIHALİLOĞLU KAYISI ÇEŞİDİNDE ZERDALİ ÇÖĞÜR ANAÇLARININ VE AĞACIN DEĞİŞİK BÖLGELERİNİN BAZI. MEYVE KALİTE ÖZELLİKLERİNE ETKİLERİ
ÖZET: Bu çalışma, 1990 yılında, Darende'de standart çeşit olarak en çok üretilen ve zerdali (Prunus armeniaca) çöğürleri üzerine aşılı Hacihaliloğlu kayısı çeşidinde yürütülmüştür. Çöğür anaçlarının ve ağaçtaki farklı bölgelerin meyve kalite özelliklerine etkilerini incelemek amacıyla yapılan bu çalışmada; denemeye alınan ağaçlar arasında meyve ağırlığı, meyve boyutları ve suda çözünebilir kuru madde miktarı bakımından istatistik! farkın önemli; çekirdek ağırlığı ve boyutları bakımından ise önemsiz olduğu tespit edilmiştir. Ağaç üzerindeki farklı bölgelerin suda
çözünebilir kuru madde miktarına etkisi istatistik! Olarak önemli, diğer meyve ve çekirdek özelliklerine etkisi önemsiz bulunmuştur. Ağaçlar arasındaki farklılığın tohum anaçlarının kalem üzerine etkilerinin farklı oluşundan kaynaklanmıştır.
AHLAT'DA YETİŞTİRİLEN ÖNEMLİ MAHALLİ ELMA ÇEŞİTLERİNİN MORFOLOJİK VE POMOLOJİK ÖZELLİKLERİ ÜZERİNDE BİR ARAŞTIRMA
ÖZET: Ahlat ilçe merkezinde yetiştirilen mahalli elma çeşitlerinin Morfolojik ve pomolojik özelliklerini incelemek amacıyla yapılan bu çalışmada; ortalama meyve ağırlığı Yazlık Ekşi Elma' da 33.25 gr, Pembe Elma'da 34.13 gr. Güzlük Elma'da 87.80 gr. Pamuk Elma 1'de 50.90 gr. Pamuk Elma 6'da 45.80 gr. Pamuk Elma 11'de 66.70 gr, "ıslık Tatlı Elma'da 76.06 gr. Kışlık Ekşi Elma 5'de 23.95 gr, kışlık Ekşi Elma 7'de 44.80 gr ve Kışlık Ekşi Elma 10'da 165.5 gr olarak tespit edilmiştir. Suda çözünebilir kuru madde miktarı (% olarak) Yazlık Ekşi Lima'da 11.33, Pembe Elma'da 14.66, Güzlük Elma'da 12.7, Pamuk Elma 'de 14.7, Pamuk Elma 6'da 12.1, Pamuk Elma 11'de 12.7, Kışlık 'atlı Elma'da 13.64, Kışlık Ekşi Elma 5'de 9.23, Kışlık Ekşi Elma "de 11.0 ve Kışlık Ekşi Elma 10'da 11.52 olarak belirlenmiştir. Yapılan analizler sonunda meyve suyunda pH 3.89 (Kışlık Ekşi Elma 5 île 5.44 (Pamuk Elma 11) arasında ve malik asit cinsinden titre ı -(ilebilir toplam asitlik 0.19 gr/lt (Pembe Elma) ile 0.90 gr/lt kışlık Ekşi Elma 5) arasında tespit edilmiştir.
VAN VE ÇEVRESİNDE YETİŞTİRİLEN SEÇİLMİŞ BAZI MELLAKİ VE
ANKARA ARMUT ÇEŞİTLERİNİN FENOLOJİK, MORFOLOJİK VE POMOLOJİK
ÖZELLİKLERİ ÜZERİNDE ARAŞTIRMALAR
ÖZET: Bu çalışma, Van ve çevresinde yetiştirilen mahalli Mellaki ve Ankara armut çeşitleri üzerinde yürütülmüş olup, Mellaki armudundan 10, Ankara armudundan da 5 tip seçilmiştir. Ortalama meyve ağırlığı Mellaki armutlarında 190.40 gr (Mellaki 6) ile 355.76 gr (Mellaki l), Ankara armutlarında 179.76 gr (Ankara5) ile 281.10 (Ankara 4) arasında; suda çözünür kuru madde miktarları Mellaki armutlarında % 11.48 (Mellaki l) ile % 16.27 (Mellaki 9), Ankara armutlarında % 14.77 (ankara 2) ile % 15.53 (Ankara 3 ve 5) arasında olmuştur.Çiçeklenmeden hasada kadar geçen gün
sayıları Mellaki armutlarında 143 ile 154 gün, Ankara armutlarında 163 ile 181 gün arasında değişmiştir.
DARENDE'DE YETİŞTİRİLEN MAHALLİ ÜZÜM ÇEŞİTLERİNİN POMOLOJİK
VE FENOLOJİK ÖZELLİKLERİ ÜZERİNE ARAŞTIRMALAR
ÖZET: Bu araştırma, 1991-1992 yıllarında, Darende'de yetiştirilen mahalli Azezi, Banlı, Kabarcık l. Kabarcık 2, Kara Kabarcık, Kırmızı üzüm, Mahrabaşı, Malatya Beyazı, Sarıkız, Şabik Karası, Keçi Memesi ve Pembe Üzüm çeşitlerinin pomolojik ve fenolojik özelliklerinin tespit edilmesi amacıyla yürütülmüştür. Çalışma sonucunda; sofralık çeşitler olarak özellikle Azezi, Banlı, Kabarcık 2 ve Kara Kabarcık çeşitlerinin ve kurutmalık Keçi Memesi çeşidinin yöre için ekonomik önemi olan çeşitler olduğu tespit edilmiş ve yetiştiriciliğinin yaygınlaştırılması tavsiye edilmiştir.
DARENDE ZERDALÎLERÎNÎN (Prunus armeniaca L.) SELEKSÎYON YOLUYLA ISLAHI ÜZERİNE ARAŞTIRMALAR
ÖZET: 1990-1992 Yılları arasında Darende'de (Malatya) yetiştirilen kaliteli ve her
yıl düzenli ürün veren zerdali tiplerinin seçilmesi amaçlanmıştır. Geç çiçeklenme ve
meyve kalite özellikleri bakımından yaklaşık 5000 tip arasından 63 tanesi
seçilmiştir. Seçilen bu tiplerde, ortalama meyve ağırlığı 26.67 (No.01)-78.72
(No. 89) gr, çekirdek ağırlığı 1.49 (No.02)-5.ö9 (No.33) gr, çekirdek içi ağırlığı
0.35 (No. 69)-1.34 (No. 27) gr, suda çözünür kuru madde miktarı % 9.00 (No. 24)-
20.75 (No.38) ve titre edilebilir asit miktarı % 0.245 (No.l7)-3.752 (No.58) arasında saptanmıştır.
GÜNEYDOĞU ANADOLU TARIM BÖLGESİ CEVİZLERİNİN SELEKSİYON YOLUYLA ISLAHI ÜZERİNDE ARAŞTIRMALAR
ÖZET: Van Gölü çevresinde 1989-1992 yılları arasında yürütülen bu
araştırma, tohumdan yetişmiş ceviz populasyonu içerisinden üstün vasıflı ceviz tiplerini
seçmek amacıyla yapılmıştır. Dört yıl devam eden araştırmada, incelenen 134 ceviz
tipinden 29 tanesi, önemli meyve özellikleri dikkate alınarak seçilmiştir. Bu ceviz
tiplerinde ortalama meyve ağırlığı 15.14 gr., iç ağırlığı 7.52 gr., iç randımanı % 52.10,
kabuk kalınlığı 1.32 mm, meyve boyu 38.35 mm, meyve eni 35.87 mm ve meyve
yüksekliği 37.31 mm olarak saptanmıştır.
ADÎLCEVAZ ZERDALİLERİNİN (Prunus armeniaca L.) SELEKSİYON YOLUYLA ISLAHI ÜZERİNE ARAŞTIRMALAR
ÖZET: 1990-1992 Yılları arasında Adilcevaz'da (Bitlis) yetiştirilen kaliteli ve her
yıl düzenli ürün veren zerdali tiplerinin seçilmesi amaçlanmıştır. Geç çiçeklenme ve
meyve kalite özellikleri bakımından yaklaşık 3000 tip arasından 12 tanesi
seçilmiştir. Seçilen bu tiplerde, ortalama meyve ağırlığı 42.53 (No.l03)-53.13
(No. 122) gr, çekirdek ağırlığı 2.53 (No.l03)-4.33 (No. 127) gr ve suda çözünür
kuru madde miktarı % 9.50 (No.l27)-20.12 (No.103) arasında saptanmıştır.
BAZI KAYISI ÇEŞİTLERİNDE MEYVE İLE YAPRAK ÖZELLİKLERİ ARASINDAKİ İLİŞKİLER ÜZERİNE BÎR ARAŞTIRMA
ÖZET: Van Ekolojik şartlarında yetiştirilen Soğancı, Paviot, Kabaaşı ve
Hacihaliloğlu kayısı çeşitlerinde yürütülen bu çalışmada; meyve ağırlığı,
yaprak ağırlığı, yaprak eni, yaprak boyu ve yaprak sapı uzunluğu arasındaki
ilişkiler araştırılmıştır. Bu özellikler arasındaki ilişkiler bilgisayarda costat
programında istatistik! olarak değerlendirilmiştir. Buna göre meyve ağırlığı ile
yaprak ağırlığı arasında Soğancı çeşidinde (r = 0.035 ±0.11) pozitif ve
önemsiz, Paviot çeşidinde (r = - 0.145 ±0.11) negatif ve önemsiz, Kabaaşı
çeşidinde (r = 0.400 ±0.10) pozitif ve binde bir seviyesinde önemli ve
Hacihaliloğlu çeşidinde (r = - 0.409 ± 0.10) negatif ve binde bir seviyesinde
önemli ilişkiler tespit edilmiştir.
TOMBUL VE KALINKARA FINDIK ÇEŞİTLERÎNDE ÖNEMLİ MEYVE ÖZELLİKLERİ ARASINDAKİ İLİŞKİLERİN PATH ANALİZİ İLE BELİRLENMESİ
ÖZET: Bu çalışma 1995 yılında Ordu Merkez ve köylerindeki ortalama 40 bahçeden toplanan Tombul ve Kalınkara fındık çeşitlerine ait toplam 1000 örnek üzerinde yürütülmüştür. Çeşitlerde zuruf boyu, meyve boyu, meyve eni, meyve kalınlığı, meyve ağırlığı, kabuk kalınlığı, iç boyu, iç eni, iç kalınlığı, iç ağırlığı ve iç oranı arasındaki ilişkiler path analizi ile belirlenmiştir. Çalışma sonucunda. Tombul çeşidinde; iç oranına, kabuk kalınlığının meyve ağırlığından dolayı olan negatif etkisi; Kalınkara çeşidinde, iç oranına kabuk kalınlığının meyve ağırlığından dolayı olan negatif etkisi ve iç eninin meyve ağırlığı ve iç ağırlığı dolayısıyla olan pozitif etkisi çok önemli bulunmuştur.
STANDART ERÎK ÇEŞÎTLERÎNDE MEYVE VE YAPRAĞA AİT BAZI ÖZELLİKLER ARASINDAKİ ÎLÎŞKÎLERÎN BELİRLENMESİ
ÖZET:Elefon Fon, Giant, Golden King, President, Sungold ve Stanley erik
çeşitleri üzerinde yürütülen bu çalışmada; meyve ağırlığı, meyve sapı
uzunluğu, meyve sapı kalınlığı, yaprak ağırlığı, yaprak eni, yaprak boyu,
yaprak sapı kalınlığı, yaprak sapı uzunluğu arasındaki ilişkiler ortaya
konulmaya çalışılmıştır. Bütün çeşitlerde meyve ağırlığı ile yaprak ağırlığı
arasındaki ilişkinin önemsiz; Stanley çeşidinde meyve ağırlığı ile yaprak sapı
kalınlığı arasındaki ilişkinin pozitif ve çok önemli (r = 0.572±0.13), meyve
ağırlığı ile yaprak sapı uzunluğu arasındaki ilişkinin negatif ve önemli (r =
0.356±ö.l5) ve yaprak özellikleri arasındaki karşılıklı ilişkilerin bütün
çeşitlerde beklenildiği şekilde olduğu belirlenmiştir.
AKDAMAR ADASI BADEMLERİNİN (Prunus amygdalus) SELEKSİYON YOLUYLA ISLAHI ÜZERİNE ARAŞTIRMALAR
ÖZET: 1992-94 Yılları arasında Akdamar adasında (Van Gölü) tohumdan yetişmiş yaklaşık 750 badem tipi.arasından meyve özellikleri dikkate alınarak 27 tip seçilmiştir. Seçilen tiplerde morfolojik ve pomolojik özellikler belirlenmiş olup, önemli meyve özelliklerinden kabuklu ağırlığın 3.43-5.86 gr, iç ağırlığının 0.64-1.15 gr ve randımanın da % 14.61-24.28 arasında; olduğu tespit edilmiştir.
DARENDE BADEMLERİNİN (Prunus amygdalus L.) SELEKSİYON
YOLUYLA ISLAHI ÜZERİNE BÎR ARAŞTIRMA
ÖZET; 1990 - 1992 yıllarında Malatya'nın Darende ilçesinde yürütülen bu
çalışmada, yabani badem populasyonu içerisinden üstün özellikli ve kaliteli
tiplerin seçilmesi amaçlanmıştır. Çalışma sonucunda; yaklaşık olarak 500 tip
arasından meyve kalite özellikleri iyi olan 9 tip ümitvar tipler olarak
seçilmiştir. Seçilen tiplerde, kabuklu meyve ağırlığının 3.00-6.10 gr; iç badem
ağırlığının 0.77-1.23 gr; iç badem oranının % 18.08-23.86; kabuk kalınlığının
2.80-4.32 mm ve çift badem oranının % 20.00 (Nr.l8)-80.00 (Nr.13) arasında olduğu tespit edilmiştir. Diğer bütün tiplerde çift badem oranı % O olup, ikiz içli hademe rastlanılmamıştır.
ÜMİTVAR BÎR MEYVE: KARAYEMİŞ
ÖZET: Gen merkezi Anadolu olan meyve türlerinden birisi de karayemiştir. Botanikte Rosaceae familyası. Prunoideae ali familyası, Prunus cinsine girer (Prunus laurocerasus L ). Bitkinin tabi yayılma alanı Anadolu'da Karadeniz'in doğu bölgeleri, Toroslar, Kuzey ve Doğu Marmara ve Kafkaslar'dır. Tohumla veya kök sürgünleriyle yöre halkı tarafından çoğaltılan bu meyve türünde, özellikle kalitesi iyi olan karayemiş tiplerinin kök sürgünleriyle çoğaltılarak devamı sağlanmakladır. Yaz-kış yaprağım dökmeyen (herdem yeşil) boylu çalı veya ağaç halinde bulunur. Yetiştiriciliği yapılan karayemişler 5-8 m kadar boylanabilmekledir. Derine giden kuvvetli bir kök sistemi vardır Düzgün ve genellikle dik bir gövde yapar. Sert odun dokusu, kuvvetli dal sistemi vardır. Elips biçiminde, 5-25 cm uzunlukta, deri gibi sert ve koyu yeşil olan yapraklar kısa saplı, sivri uçlu, tam kenarlı ve kenarları seyrek dişlidir. Beyaz renkli çiçekler, 5-15 cm boyunda bir eksen üzerinde dik duran bir salkımda toplanmıştır. Her bir çiçek üzerinde 5 çanak yaprak, 5 taç yaprak, l dişi organ ve 15-20 erkek organ bulunur. Meyveleri çekirdekli, sulu ve 6-25 mm boyundadır. Önceleri yeşil renkte olan meyveler olgunlaşınca tiplere göre değişik renk almakla beraber genellikle siyaha yakın koyu bir renk alır. Çekirdeği, düzgün sivri bir zeytin biçimindedir.Yaprağı, çekirdeği ve meyvesi halk hekimliğinde kullanılmaktadır. Karayemişler tatlı, buruk ve acı arasında değişen yeme özelliklerine sahiptir. Meyvenin olgunlaşma tarihi Haziran sonundan Eylül başına kadar uzamaktadır. Bölgede, ülkemizde ve dünyada karayemiş yetiştiriciliği konusunda başvurabileceğimiz herhangi bir literatür mevcut değildir. Karadeniz Bölgesi'nde yetiştiriciliği yapılan karayemişlerin kalitesi birbirinden farklıdır. Bölge halkı bu meyveyi severek tüketmekte; hemen her evin bahçesinde, yol kenarlarında bu bitki türüne rastlanılmaktadır.
Yetiştiriciliğinin yapıldığı birçok il veya ilçelerde bu genetik kaynaklar mevcut olup, kendilerine uzanacak eli beklemektedir. Sonuç olarak; Karadeniz Bölgesi'nde yaygın olarak yetiştirilen, halkın severek tükettiği ve değişik şekillerde değerlendirilen bir meyve olan karayemiş üzerinde çalışmalara başlanılmalı, özelliklerinin ortaya çıkarılarak bu türün gerçek değerinin belirlenmesi ülkemiz için önemli faydalar sağlayacağı inancındayız.

{English;<Manuscripts ;(1-18), (19-36), ( 37-53),} {Turkish;<Yayın Listesi> ;(19-36), ( 37-53 ) }

Horticulture, Food Science , Plant Protection, Field Crops, Soil Science, Animal Science, Academic Departments, Project, Short History